facebook twitter instagram youtube website

Marjolijn van Kooten

Marjolijn won op het Concours om de Wim Sonneveldprijs 2010 (Amsterdams Kleinkunstfestival) de tweede prijs en studeerde in 2010 af aan de Amsterdamse TheaterAcademie Nieuwe Stijl (AthAns) met haar cabaretvoorstelling: Wanneer wordt ’t leuk? Twee seizoenen trok Marjolijn van Kooten samen met Bram Bakker langs de theaters met de succesvolle voorstelling ‘Geen paniek’ die ging over angst en depressie. Dit seizoen speelt Marjolijn weer solo. De voorstelling heet: Ik zie de bui al hangen. Psychiatrisch cabaret, ook voor normale mensen.

Ook heeft Marjolijn haar eerste boek geschreven: Schijtluis. Over haar leven met een angststoornis.

De jury van het Amsterdams Kleinkunstfestival: ‘Marjolijn is een originele theaterpersoonlijkheid; een genot om naar te kijken. Ze weet te ontroeren in kleine liedjes en weet haar grappen goed te plaatsen.’

De Volkskrant: “Van Kooten doet denken aan Brigitte Kaandorp en Katinka Polderman omdat ook zij de lach aan haar kont heeft hangen en haar humor vindt in tragiek en onhandigheid.”

De in Amsterdam geboren Marjolijn van Kooten (1971) groeide op in Zaandam. Ze doorliep achtereenvolgens MEAO, HEAO Commerciële economie en Communicatiewetenschap aan de UvA. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en dus deed ze auditie voor de Amsterdamse TheaterAcademie, waar ze in 2010 afstudeerde.

Seizoen 1920
Ongestoord

Het psychiatrisch cabaret van Marjolijn van Kooten wordt ongelofelijk goed ontvangen. Tussen de lachbuien door voelt haar publiek zich getroost en verbonden door haar relativerende humor en ontroerende liedteksten.

Na het succes van de theatervoorstellingen ‘Geen paniek’ en ‘Ik zie de bui al hangen’ is er nu ‘Ongestoord’, alweer boordevol zwarte humor.

Wat blijft er van je over als je geen patiënt meer bent? Wat is dan je identiteit? Ben je dan… eh…normaal? Wat is dat eigenlijk, normaal zijn? Het gaat nu al een paar jaar zó goed met Marjolijn, dat het bijna eng wordt. Maarja, de humor zit toch vaak in tragiek en ellende. Dus kom maar op met die tegenslag; met de moed der wanhoop zet Van Kooten haar hangende schouders eronder en maakt er denderende grappen over. Want humor blijkt nog altijd het beste medicijn. En Van Kooten heeft de lach aan haar kont hangen!

Deze avond is 100% anti-depressief

Bijwerkingen: lachstuipen en troost.
Je knapt er echt van op.

Tekst en spel: Marjolijn van Kooten
Regie: George Groot
Foto: Richard Zandberg
Ontwerp beeld: buro RuSt

Try-outs vinden plaats tot 8 december 2019.

Download hier het publiciteitsmateriaal

Seizoen 1819
Ik zie de bui al hangen

Reprise
Psychiatrisch cabaret (ook voor normale mensen)

Twee seizoenen trok Marjolijn samen met Bram Bakker langs de theaters met de succesvolle voorstelling ‘Geen paniek’. Met een bezettingsgraad van 82% werd de voorstelling ongelooflijk goed bezocht. Marjolijn heeft met haar psychiatrisch cabaret een heel nieuwe doelgroep aangeboord.

In ‘Ik zie de bui al hangen’ gaat Marjolijn verder met waar ze met ‘Geen paniek’ gebleven is. Ook deze voorstelling was vorig seizoen bijna overal uitverkocht. Marjolijn vertelt op hilarische wijze over depressie, suïcidegedachten en de angst voor een terugval. Het taboe hierop doorbreekt Marjolijn met een groot gevoel voor humor en troost.

Gezellige onderwerpen als depressie, moedeloosheid, zelfkritiek en angst passeren de revue. Hoopvol gaat Marjolijn bij coaches, spiritueel docenten, ervaringsdeskundigen en psychologen te rade. Maar of het helpt…

Dit is een heerlijke avond zwarte humor om van te smullen. Je knapt er echt van op.

Geestige conferences afgewisseld met mooie kleine liedjes die getuigen van een grote liefde voor taal, Hollandse nuchterheid en een scherp gevoel voor humor. Een combinatie van Kaandorp en Dorrestijn.

Regie: Hanneke Braam
Ontwerp: buro RuSt
Fotografie: Arjan Benning

Download hier het publiciteitsmateriaal

Techniek

Voor vragen betreffende de techniek kunt u contact opnemen met Esther Bernart: estherbernart@gmail.com.